E-Len’s Love Story Plug. June 3, 2012
Dear DJ Bono,
Magandang hapon sa lahat and Happy Valentines Day. February 14 po ngayong sinisimulan kong sulatin ang salaysay ng aking buhay at pag-ibig. Alam kong hindi ko matatapos ito ngayon pero gusto ko lang matandaan ninyong ngayong araw ng mga puso ng taong 2012 ako naglaan ng panahon para magsulat.
Araw ng mga puso ngayon. Pero anong klaseng puso ba ang nagdidiwang ngayon? Ang mga pusong sawi? Bigo? Sugatan, gaya ko? Mga pusong nagsisisi at puno ng galit? Bahagi ba ang mga pusong ito ng pagdiriwang?
Ako si Rochelle, may pusong duguan at ito ang pinakamalungkot na Valentines Day ng buhay ko. My life is in a total mess. I’m with my family now. I’m safe….pero ang isip ko at puso,..sobrang gulo pa rin sobrang lungkot, sobrang dilim ng buhay ko. Hindi ko inasahan ang darating ako sa point na ‘to and I would come to a Valentines Day, crying endlessly because of emotional pain.
PLAY>S1 Valentine Jim Brickman
CLS-02
It’s true that you can never predict life. Noong teen-ager pa ako, napaka-normal ng buhay ko. I can even say na masaya at kontento ako. I graduated as Valedictorian sa Catholic School sa amin but I did that without too much effort. Basic lang; pumasok every school day, makinig mabuti sa teacher. Sa bahay, review ng lessons or advance study bago matulog. The following day, pasok ulit sa school, makinig sa teacher. Magparticipate sa klase with smile. Ganon lang.
Si Athena ang laging second, at siya din ang Salututorian. Pero alam naming nagpursige si Athena para talunin ako. Matalino si Athena, it runs in their family ang matatalino at sikat sa bayan namin. Maganda rin si Athena kaya lang diyahe ang salamin niya sa mata. Lalo siyang nagmumukhang suplado at mahirap i-approach. Kaya noong tumakbo siya bilang president sa Student Body, hindi siya nanalo. Pero sa totoo lang, deserving sana niyang maging pangulo kasi matalino talaga siya.
Pangalan pa lang diba? Athena, the greek goddess of wisdom, warfare, battle strategy, heroic endeavour, handicrafts and reason.
May hindi ako makakalimutang debate namin ni Athena sa klase. About ‘Live In’ ng magkarelasyon to test their compatibility. Ako ang nakabunot ng ‘con’ or yung against at si Athena ang ‘pro’ o yung sang-ayon sa ‘Live-In’. Magaling sa ganon si Athena at nahihiya naman akong matalo o mapahiya sa klase kaya nag-reseach ako ng konti. Nag-stick lang ako sa moral side ng premarital sex and I stressed a part of the bible kasi nga nasa Catholic School kami. First Corinthians 7:2; “But because of the temptation to sexual immorality, each man should have his own wife and each woman her own husband”. Basically, hindi mo matatawag na wife or husband mo ang isang tao kung hindi kayo kasal at kapag nagsama kayo na hindi kasal, matagawag kang ‘immoral’. So ang tirada ko kay Venus noon;
“Will you represent immorility in this issue?” Napanganga na lang si Venus noon. Idinagdag ko pa bilang conclusion ang Hebrew 13:4; “ Let marriage be held in honor among all, and let the marriage bed be undefiled, for God will judge the sexually immoral and adulterous.”
After ng klase, narinig ko sa mga chismosa sa class na umiyak si Athena sa CR dahil masyado siyang napahiya at na-disappoint sa sarili niya sa nangyaring debate. Naawa ako sa kaniya noon. Gusto ko siyang lapitan at kausapin pero hindi kasi siya approachable talaga. Namimili siya ng kaibigan, kaya hinayaan ko na lang.
PLAY>S2 CLSBed:Happy Flute
CLS-03
Sa pagkakaalam namin ni Chara na bestfriend ko, lahat ng kapatid at pinsan ni Athena ay sa Manila o Baguio nagka-college kaya naman nagulat kami ni Chara noong bigla na lang naming makita si Athena sa school kung saan kami nag-enroll dito sa Tuguegarao. Pasensiya na lang po kung pipiliin kong huwag nang banggitin ang aming school.
Nakasalubong namin siya at binati pa nga namin pero tipid ang smile niya sa amin. And as days go by, nalaman din namin ni Chara na kapareho namin siya ng kurso. “Tuloy ang competition ninyo ni Athena!” Narinig kong sabi ni Chara pero sabi ko;
“Walang competition Cha, kahit noon hindi ko itinuring na competition ang sa amin ni Athena…”
“Sabagay…” Sang-ayon ni Chara kasi kilala niya ako. Hindi ako masyadong nag-i-effort para manalo dahil alam niyang mas gustong nag-e-enjoy lang sa mga ginagawa ko.
Alam din niyang never akong nagka-boyfriend noong High School kasi na marami akong masugid na manliligaw at nakakatanggap ako ng mga cards at bouquet of red roses kapag Valentines Day. Hindi naman ako suplada, pero nasa tradisyon ng aming pamilya ang ‘aral muna, bago love’. Nagkaka-crush ako noong High School ako, actually si Vincent ang pinakagusto ko at makulit siyang manligaw pero hindi ko lang kasi ninu-nurture yung feelings na kilig kaya naiwasan ko ang tuluyang ma-fall for Vincent. Ganon lang naman talaga ‘yun eh, kung ayaw ng isip mo at desidido ka, maiiiwasan mo.
Kaya lang noong 2nd year na kami sa college, nakilala ko si JC. Cute, maganda ang mata at matamis ngumiti at lagi siyang may dalang drum stick, yung stick na ginagamit sa music instrument na drums. Ang minsan, nag-invite siya sa kanilang Prayer Meeting. Noon ay napanood kong tumugtog at kumanta si JC, at habang nag-drums siya, malalakas din ang pagtambol ng puso ko.
That moment when we all prayed, nakikita ko pa rin si JC kahit nakapikit ang mga mata ko. I was going along with the prayer, pero iba ang sinasabi ng isip ko kay Lord. I was saying; “Lord,…I think I’m in love….”
PLAY>S3 God Will Make A Way Don Moen
CLS-04
Noon nagsimula yung mga gabi na hindi ako kaagad nakakatulog kasi ka-text ko si JC. Hindi pa siya nanliligaw but he said, masaya siya kapag kausap niya ako and I’m feeling the same way pero hindi ko sinasabi sa kaniya. Gusto ko pa ring mag-stick sa aming old family tradition; “Aral muna before love’. Nilalabanan ko ang feelings ko.
Unfortunately, narealize ko na may nabago sa buhay ko since ma-inlove ako kay JC. Yung time na dapat ini-spend ko sa pag-aaral bago matulog, nawala na ‘yun kasi nagtetext na lang ako. At noong matapos ang school year, nakalagay sa harap ng Deans Office ang pangalan ng mga Dean’s Lister. Nakita ko ang pangalan ni Athena, Number 3 siya. Ang pangalan ko, wala.
And on that same day na nakatitig ako sa Dean’s List, dumaan sina Athena at Mitch. For the first time, binati ako ni Athena. “Hi Rochelle!” sabi niya with smile.
“Hi! Congrats!” sagot ko. Ngumiti lang siya at nagandahan ako kay Athena that day kasi wala na siyang salamin sa mata. Pero sabi ni Chara, naka-contact lenses na raw si Athena, yung mga grado na contacts. Si Mitch na barkada niya, sobrang ganda at napaka-sophisticated. Alam ni Chara na napapatitig ako kay Mitch kapag nakikita ko siya. Sabi ko nga minsan kay Chara; “Kung naging lalaki lang ako, liligawan ko si Mitch!” Pero ang sagot ni Chara;
“Kaso kung naging lalaki din si Athena, naunahan ka na niya kay Mitch…kasi close na sila!” Tumahimik na lang ako kasi alam ko na kung ano ang point ni Chara, competition nanaman sa amin ni Venus. Pero may totoong boyfriend si Mitch, isang guwapo, matangkad at mayamang ka-department din namin. Siya si Heran. Lagi kasinig naka-angkas si Mitch sa sports motorcycle ni Heran at kahit sa loob ng campus, lagi silang magkakasama. Si Atena, si Mitch at si Heran. Iba ang level nila. Sila ang laging tinitingnan ng mga tao.Para silang celebrity.
Pero noong 3rd year na kami, nagulat na lang ako kasi classmate namin ni Heran. Sa harap kasi kami nakaupo ni Cha,while si Heran ay sa likod. Lagi namin siyang pinapakiramdaman. Naghihintay kami lagi na magsalita siya, gumawa ng eksena para magpa-impress. Pero nabigo kami kasi nalaman namin na si Heran ay tahimik at simple lang ang ugali. Kinilig kami ni Chara dahil sa natuklasan naming ugali ni Heran, pero disappointed kami kasi lagi pa rin silang magkasama ni Mitch.
PLAY>S4 CLSBed:Fur Elise
CLS-05
Then nagkaroon ng group project sa isang subject namin. Wish namin ni Chara noon na sana ka-grupo namin si Heran. Kaso, hindi ‘yun nangyari kasi noong bunutan ay absent si Heran at nakumpleto na rin ang group namin. Ako ang naging leader kasi ako ang pinili nila.
That same day na nabuo ang grupo namin ang birthday naman ni JC so nung evening na pagkatapos ng klase ay susunduin kami ni JC sa gate ng school. So naghintay kami ni Chara sa gate nung mapadaan bigla ang motorsiklo ni Heran at naka-angkas doon si Mitch. Kaso, huminto si Heran at bumaba saka lumapit sa amin.
“Can I join your group on the group project?” deretsang tanong niya. Nagkatinginan kami ni Chara pero ako ang sumagot.
“Kumpleto na kami eh…”
“But our professor says I can choose any group and I choose yours…” Sabi ulit niya. Matatas siyang magsalita at fluent talaga.
“OK…” Sagot ko na lang.
“Thanks!” Nakangiting sabi niya saka bumalik sa motorsiklo niya. Napahawak kamay kami Chara saka kami kinilig ng sobra pero paglingon ko sa lalaking nasa malapit, nakita ko si JC at nakatitig sa akin. Iba ang expression ng mukha niya. I know na disappointed siya sa nakita niyang kilig namin ni Chara matapos kaming kausapin ni Heran.
PLAY>S5 Mahal Kita, Mahal Mo Siya Sharon Cuneta
CLS-06
Masaya sa birthday ni JC that night. Marami siyang handa at mababait ang mga pinsan niya at mga friends niya. Ang hindi ko lang napaghandaan ay ‘yung biglang pagtatapat ni JC ng feelings niya noong ihatid na niya kami ni Chara sa aming boardinghouse.
“Thank you Chelle…” Sabi niya noong nasa gate na kami ng kasera.
“Ako nga ang dapat mag-thank you. Masaya ang birhtday mo JC…” Sabi ko.
“Gusto ko pa ring mag-thank you kasi nag-attend kayo,…and I want to thank you kasi…hindi ako magiging masaya kung wala ka sa birthday ko….”
“Talaga? Thank you din for inviting us….”
“Rochelle,…may gusto akong sabihin. Matagal ko na gustong sabihin ito pero wala lang akong lakas ng loob…mahal kita Rochelle….” Natitigan ko sandali si JC pero hindi ako nakapagsalita.
“Patutunayan ko sa’yo na mahal kita. Gagawin ko lahat para maging karapat-dapat ako sas’yo…” Narinig ko pang sabi niya. Sincirity sa guwapong mukha ni JC ang nakita ko pero walang salitang lumabas sa bibig ko. First time kasi ang pangyayaring ‘yun sa buhay ko na ang isang lalaking mahal ko din ay nagtapat ng saloobin niya sa akin.
“Hindi naman ako nagmamadali Chelle,..maghihintay ako sa sagot mo….” Sabi pa niya.
“OK JC. Nagulat lang talaga ako, that means hindi pa ako ready….”
“Pero Chelle,..may feelings ka rin ba para sa akin?”
“You’re a nice guy JC. I,..I adore you pero hindi pa ako ready sa relationship. I have my personal reasons kaya sana maunawaan mo….”
“Of course nauunawaan ko Chelle. At maghihintay ako hanggang sa maging ready ka na….”
PLAY>S6 Sanay’ Ako Na Lang Six Part Invention
CLS-07
Noong first meeting ng grupo namin for our group project, na-conscious ako bigla as the leader. Bigla ko na lang sinabi kay Chara na gusto kong iba na lang ang maging leader. Si Heran na lang. Sa I spoke before the group at tinanong ko sila kung OK lang na si Heran na lang ang maging leader namin. Napatingin sa akin si Heran pero ang mga kagrupo kong mostly ay babae ay sang-ayon. Kaso nag-oppose si Heran. Ang sabi niya;
“Sabi ng professor, ang basis sa pagpili ng leader is kung sino ang may pinakamataas na grade, at ikaw ‘yun Rochelle that means hindi puwedeng ako….”
“Kakausap ko si Maam…”
“But why me?” Tanong niya sabay lapit sa akin. “I’m not even orginally a part of this group….”
“Well, I know you can lead this group better than I do Heran. So please, huwag ka nang mag-oppose. Just be our leader….” Tinitigan ako sandali ni Heran noon. Pagkatapos ay bumalik siya sa puwest niya. Naramdaman ko ang paghawak ni Chara sa braso ko. Nagkangitian kami. Kilig ulit kami pero hindi kami tumili.
Nangyari nga ‘yun. Pumayag ang professor namin pero kinailangan kong tanggapin sa kaniya na hindi ko kayang i-lead ang grupo at sinabi ko pang mas kaya ni Heran ang maging leader namin.
Matalino naman si Heran at pinakikinggan namin siya kasi sa tuwing magsasalita siya, tumatahimik ang lahat. Untill sinabi niyang sa bahay nila kami gumawa ng projects namin and that was fun dahil ang laki ng bahay nila at mga katulong at isang Tita lang niya ang nakatira doon.
Kalat daw ang pamilya niya. May nakatira sa Manila, meron sa Baguio at meron din sa Santa. Ana, Cagayan. Sa lahat ng mga places na nabanggit ay may bahay sila. Mayaman ang pamilya nila kaya naman lalo pa kaming nailang ni Chara sa kaniya. Hindi namin talaga siya ka-level. Isa pa, hindi siya palabiro. Lagi siyang seryoso pero hindi naman masungit. He listens before he makes a rule.
May kulay na upuan, monoblock at iyon ang gustong-gusto kong upuan sa terrace ng bahay nila kapag gumagawa kami ng project. Nung sumunod na araw, wala ang red na upuan. Tinanong ko si Heran kung nasaan. Hindi siya sumagot. Umalis siya pero pagbalik niya, hawak na niya ang red na upuan.
“You like red?” tanong niya. Tumango lang ako. At nung sumunod na meeting ng grupo was Sunday, nag-suot ako ng kulay red na blouse na may ruffles. Iba ang tingin sa akin ni Heran noon. Para siyang nasisilaw at bahagyang nakasimangot. Tapos, umupo pa ako sa kulay red na monobloc, pansin kong iniiwasan niyang tumingin sa akin samantalang ang mga kasama namin, pinupuri nila ako. Bagay daw sa akin ang red.
PLAY>S7 Lady In Red Chris De Burgh
CLS-08
Kapag nagbibiruan kami, nakikingiti lang siya pero hindi siya sumasali. Hanggang sa mahihiya na kami sa kaniya kaya balik na kami sa trabaho. Nakakailang talaga siya. Mahihiya ka kapag kasama mo siya. So yung tanong ni Chara kung in-love ako kay Heran, ang sagot ko ay ‘hindi’. Hindi dahil kung may special man akong feelings para kay Heran, iyon ay hindi love kundi paghanga. Parang paghanga sa isang paboritong artista. Ganon lang. Puwede mong mahalin, pero hindi puwedeng asahan na mahalin ka niya dahil iyon ay imposibleng mangyari.
Imposibleng mangyaring mahalin ako ni Heran. Hindi ko siya ka-level, yun ang paniwala ko pero nagkamali ako. Kaya nga hindi ako makapaniwalang noong sumapit ang Valentines Day, gabi na noong matapos ang klase namin pero hindi namin ka-klase si Heran sa subject na ‘yun. Palabas na kami ni Chara ng classroom nang humarang si Heran at isang napakalaking bouquet ng maraming white roses ang inaabot niya sa akin. Sobrang gulat ako, as in I can imagine my self na nakanganga sa harap niya.
“This is for you…” Narinig kong sabi niya. Mata lang niya ang nakangiti pero hindi pa rin kumilos ang mga kamay ko para tanggapin ang mga bulakalak. Hindi ako makapaniwala. Sa totoo lang, gusto pang isiping panaginip lang ‘yun….but it was so real….
PLAY>S8 Talaga Naman MYMP
CLS-09
Hindi pa natapos ang gabing ‘yun with the bouquet.
“Isasama ko kayo sa dinner, kung OK lang sa inyo…” Narinig kong sabi ni Heran sa amin ni Chara.
“No!” mabilis kong sagot kasi ayaw kong umangkas sa motorsiklo niya.Nakakahiya ‘yun para sa akin kasi alam ng lahat na si Mitch ang inaangkas niya dun then all of the sudden ako na?
“Why not?” narinig kong tanong niya.
“Hindi ako sumasakay sa single motorcycle…”
“I know, that’s why I brought a car…’ Sagot niya sabay turo ang kulay itim na kotse sa parking lot. Nagkatinginan kami ni Chara pero sa mga mata namin ay may pagkakasundo na sasama kami.
Sa restaurant ay hindi pa rin ako makapaniwala. Hindi ako nagtatanong kasi, mas gusto kong isipin na…friendly date lang ‘yun on a Valentines Day. Pero dumada bigla si Chara.
“Ahmmm Heran, matanong ko lang. Bakit hindi sina Mitch at Athena ang isinama mo? Bakit kami? Bumaba na ba ang taste mo?” Agad namang sumagot si Heran.
“Bumaba ang taste? No! Don’t say that!”
“Eh bakit nga hindi sila,..o siguro after this sila naman ang makakasama mo?” ako naman ang nagtanong. Pero sinulyapan muna ako ni Heran bago sumagot ng;
“Mitch,…is now my ex….”
“Ex?!” malakas na ulit ni Chara.
“Yes. We’re over…and I just don’t want to let any Valentines Day pass by without a date. So I invited you,..especially you Rochelle…”
“But why me?” Noon ay tinitigan niya ako sabay sagot ng;
“Because I know,..that I am now,…finally in-love….” Napanganga ulit ako sa narinig kong sinabi niya. Napakunot noo pa ako kasi sa malabo sa pang-unawa ko ang sinabi niya.
“Finally in-love?” narinig kong ulit ni Chara na halata ding naguluhan.
“It’s hard to explain,..basta nararamdaman ko iba ka Rochelle. Hindi pa ako nag-isip ng sobra sa isang babae before, like you know…there are nights that I just can’t sleep and I see your face in dark, even when my eyes are closed, you’re there….and everytime I hear love songs….I remember you…I don’t know Rochelle…but the thought of your always make me crazy…” Noon ay hinayaan kong titigan niya ang mukha kong namamangha.
“In the morning when I wake up,..nakatingin ako terrace namin sa likod…and I’m imagining you na nandun ka, sitting on that bloody red chair…..Rochelle,..i can feel it. Gusto kong maging bahagi ako ng buhay mo….” Noon ay biglang nag-excuse si Chara. C-CR lang daw.
“Don’t you like me?” tanong ni Heran.
“Heran,…masyado lang mabilis ang mga pangyayari. Like,..kelan ba kayo nag-break ni Mitch? Bakit nanliligaw ka kaagad? Ganon ka ba kabilis? Ayaw mo man lang bang mabakante kahit sandali?”
“Nagbreak kami ni Mitch dahil sa’yo, kasi the very first time na makasama kita,…iba na ang feelings ko. You started amazing me the first day,…and everyday onwards I see you someone so amazing and so lovely…and I can no longer pretend that….gusto ko pa rin si Mitch. Noong makilala kita, bigla ko na lang naisip na…ano ba ang silbi ni Mitch sa buhay ko? And I began asking myself kung bakit….wala kay Mitch ang mga katangian na meron sa’yo? Yung mga katangian na…nararamdaman mo ang value deep in your heart…until I realized that I had Mitch only because of her pretty face….and I don’t need that because what I need is someone who can appreciate me not for who or what I am,..but for what I can become…
“I’ve been observing your natural ways Rochelle. Noong sabihin mo na ako na lang ang maging leader ng grupo, nagulat ako. For the first time in my life,…may taong nagtiwala sa kakayahan ko and I can never forget that, I can never forget you…..”
Nanatili akong tameme nung sandaling ‘yun.
“Rochelle. Puwede ba kitang maging girlfriend? I promise,..igagalang kita, irerespeto, mamahalin….” Nakatutok sa mga mata ko ang mga expressive eyes ni Heran noon, pero nangangatog ang baba ko and I wasn’t able to say a word.
“I’m sorry kung masyado akong naging mabilis. OK,..dahan-dahanin ko Rochelle. But at least now you know what I exactly feel for you. I love you….”
PLAY>S9 I Love You Stick Figgas
CLS-10
Alas tres na ng madaling araw pero gising na gising pa ako. Noon ko rin lang nalaman na nagsasalita pala si Chara kapag tulog. Mahilig magpuyat si Chara sa pagtetext pero that night talagang naunahan pa niya akong matulog. Bandang alas dose na ng madaling araw noong mag-good night si Chara pero alas diyes kami nagsimulang magkuwentuhan tungkol sa nangyaring Valentines Date namin with Heran. Matamis ang ngiti ni Chara kasi para daw fairytale ang nangyari sa akin. Pareho na kaming 3rd year ni Chara noon, pareho kaming 19 years old at ganap na kaming dalaga para ma-amuse sa fairy tale. At 19, alam kong may sapat na aking maturity para balansehin ang mga bagay bagay kahit na kulang pa ako sa karanasan sa pag-ibig.
Oo, nakakakilig ang mga ginawa at sinabi ni Heran pero tama bang maniwala ako kaagad at magpaapekto kaagad? Tama bang magpatangay ako sa bugso ng damdamin ko? Inisip ko si Mitch. Hindi ko kilala si Mitch personally. Ni minsan ay hindi ko pa siya nakausap o nakasama. Pero sa itsura ni Mitch alam kong hindi siya tanga. Hindi rin siya yung tipo ng babaeng puwedeng paglaruan kahit pa ng isang kagaya ni Heran. Sila nga ang magkabagay eh, sila ang match.
Nagkaroon tuloy ako ng curiousity noon kay Mitch. Ninais ko siyang makausap pero alam kong mahirap gawin ‘yun kasi isa pa siyang nakakailang. Hindi ko siya ka-level at natatakot akong ma-isnab or malait kapag tinangka ko siya lapitan.
Hindi naman ako pangit at hindi naman ako mahirap. Katamtaman lang. Pero hindi kasi ako sosyalerang kagaya nila ni Athena. Inisip ko rin si JC. Honestly, may puwang na sa puso ko si JC. Noong madaling araw na ‘yun minimiscall ko si JC. Gusto kong marinig ang boses niya. Gusto kong marinig ulit ang mga salitang sinabi niya sa akin, na mahal niya ako.
Si JC ang, totoo. I mean makatotohanan siya. Siya ang realidad samantalang si Heran,…para siyang panaginip lang. Sana maunawaan niyo ang gusto kong sabihin. Iba si Heran, para siyang pangarap lang samantalang si JC, siya ang makatotohanan dahil siya nasa lebel ko. Ilang beses nag-ring ang CP ni JC pero dahil nga sa alas tres pa lang ng madaling araw, hindi niya ito sinasagot.
Hanggang sa nakuha ko na ang antok ko kaso biglang nagring ang phone ko. Sinagot ko ito ng hindi ko tinitingnan kung sino ang tumatawag dahil pagod na ang mata kong kanina pa dilat. Si JC ang inasahan kong tumatawag pero nagkamali ako.
“Did I wake you up?” tanong niya. Si Heran.
“No. Gising pa ako….” Sagot ko
“Hindi pa rin nakatulog? Bakit?”
“I don’t know Heran….”
“Siguro kasi…iniisip kita….” Narinig kong sabi niya. “Totoo pala ‘yun,..hindi ka makatulog kapag iniisip ka ng isang tao…..Sige, matulog ka na. Hindi na kita iisipin….”
“Heran….”
“Yes…”
“Wala. Sige,..tulog na tayo. Umaga na eh….”
“I love you Rochelle…..” Hindi ako sumagot.
“You don’t have to say you love me too Rochelle. Just smile and say,…thank you!”
“OK, thank you Heran….”
PLAY>S10 If You Asked Me To Angeline Quinto
CLS-11
Sinundo ako isang gabi ni JC para mag-attend sa kanilang prayer meeting. Gaya ng dati, nasa akin ang kagustuhang umanib sa kanilang relihiyon pero alam kong hindi madali yun dahil kailangan ko pang kausapin ang parents ko tungkol ‘dun at kilala ko si Papa, hindi siya madaling sumang-ayon.
“Kumusta na yung sinasabi ko sa’yo?” pasimpleng tanong ni JC noong nag-aabang kami ng sasakyan. Sinulyapan ko lang siya at nginitian.
“May pag-asa ba ako?” tanong ulit niya.
“JC,..hindi ko alam.”
“May iba ka bang gusto?” tanong ulit niya. Hindi ko ulit siya nasagot.
“Yung guwapong maputi at matangkad….” Narinig ko pang sabi niya. Si Heran ang tinutukoy niya kasi nakita na niya minsan si Heran sa gate ng school.
“Nanliligaw ba ‘yun sa’yo?” tanong ulit niya. Yun ang sinagot ko.
“Oo, JC. Nanliligaw si Heran sa akin…”
“Gusto mo ba siya?” tanong ulit niyang nakangiti pa rin.
“Hindi ko rin alam eh….”
“Huwang mong i-pressure ang sarili mo Rochelle. Kung sino man sa amin ang piliin mo, OK lang sa akin. Basta kung kanino ka masaya,..susuportahan kita…”
“Hindi nga…”
“Oo naman. Ang puso, hindi pinupuwersa. Kaya kung sinong mahal mo sa amin,..siya ang piliin mo…”
“Ang bait mo naman JC…”
“Hindi naman. Naniniwala lang kasi ako na mas tatakbo ng matino ang isang relasyon kung hindi pinilit ang puso….” Pinagsawa ko ang mga mata ko sa pagtitig sa mukha ni JC noon.
“Oh, bakit?” tanong niya nang mapansin niyang tinititigan ko siya.
“Wala. Para kang anghel,..ang bait mo kasi….” Sabi ko.
“Akala mo lang ‘yun Rochelle. May sungay din ako kala mo ba,…isa!” sabi niya saka tumawa. Nasakyan ko ‘yun kaya’t tumawa din ako. Pero sa likod ng tawang ‘yun ay bahagyang pagkatuliro, dahil ramdam kong hindi magtatagal ay kailangan ko nang pumili sa kanilang dalawa. Si Heran? O si JC?
PLAY>S11 CLSBed:Fur Elise
CLS-12
Dumaan pa ang mga araw, nagawa kong ipagpaliban ang pagdedesisyon kung sino kina JC at Heran ang sasagutin ko. Sa totoo lang, mahirap mamili sa kanila. Pareho silang guwapo. Ang pagkakaiba lang nila, mayaman si Heran at seryoso at sa pagdaan ng bawat araw ay hindi ko pa rin masabing kilala ko na siya. Nanantili siyang misteryoso. Yung tipong parang may itinatago siya. Hindi ko lubusang mabasa ang kaniyang ugali at pagkatao. Si JC naman, palabiro, masayang kasama. Yun nga lang, hindi siya mayaman. Hindi naman mahirap pero wala siya kung ikukumpara kay Heran.
Sumapit ang bakasyon after 3rd year college. Kinailangan namin mag-summer ni Chara noon dahil may mga pre-requisites para sa 4th year subjects. Si JC, nagbakasyon sa Mindoro kasama ang pamilya niya pero hindi naman lumulubay sa pagtetext.
Si Heran ang lagi kong kasama noon at siya ang nag-imbita sa akin sa isang birthday party ng kaibigan niya sa Ugac Norte. Sosyal ang party kasi debut. May mga oras nga lang na feeling ko out of place ako, yun ay kapag iniiwan ako ni Heran para makipagkuwentuhan sa mga kaibigan niya.
Noong pauwi na kami, nakaramdam ako ng kakaiba kay Heran. Para siyang galit. Tahimik at medyo nakasimangot.
“Are you OK?” tanong ko noong bago ako sumakay sa kotseng dala niya. Hindi niya ako sinagot. Binuksan niya ang pinto, sumakay ako. Pumasok siya sa kabilang pinto. Hinawakan ang manebela pero hindi naman pinaandar. Narinig ko siyang huminga ng malalim habang nakatingin sa malayo. Then, nagsalita siya.
“Sino si JC Carpio sa buhay mo?” tanong niya. Nagulat ako at hindi ako nakaimik kaagad.
“Tell me Rochelle. Sino si JC Carpio sa’yo?”
“Suitor…” Sagot ko. Noon pa lang siya tumingin sa akin.
“Suitor?..nakipag-sex ka sa suitor mo?”
PLAY>S12 Koryx [4]
CLS-13
Sobra ang pagkagulat ko sa narinig kong ‘yun kay Heran. “Nakipagsex ka sa suitor mo?” umugong ‘yun sa utak ko.
“Kanino mo naman narinig ‘yan Heran. I never had sex with anyone….” Sabi ko.
“It doesn’t matter Rochelle. Hindi rin naman ako virgin eh, I don’t expect you to be virgin. Ang gusto ko lang,..wala akong kaagaw. So kung si JC Carpio ay boyfriend mo,…and you choose him, it’s fine with me…”
“Nanliligaw lang si JC sa akin at walang nangyari sa amin!”
“You don’t need to lie Rochelle!”
“Hindi ako nagsisinungaling at puwede ba Heran, kung wala kang tiwala sa akin at kung kani-kanino ka naniniwala, mabuti pang mag-iwasan na lang tayo!” Ito ang galit kong sabi pero ang sagot niya;
“Huwag mo akong daanin sa galit-galitan mo Rochelle. Again, I’m telling you that I don’t care kung may nakakuha na sa’yo. We are in the modern world and I don’t care about conservative people…I love you for who you are and for whoever you are. Just tell me now,..do you love me too?”
“Ewan Heran. Gusto ko nang umuwi…”
“You don’t love me?”
“Just send me home o magta-tricycle na lang ako….”
“Rochelle, I’ve been waiting for 8 months now. Hindi pa ako nanligaw ng ganito katagal, what else do you wan’t me to prove to you?”
“That you at least trust me Heran. Wala kang tiwala sa akin…kung kani-kanino ka lang naniniwala. Paano kita sasagutin?”
“I didn’t say na naniniwala ako sa kanila. Pero ano bang point mo at pinaghihintay mo ako ng matagal sa panliligaw ko sa’yo?”
“At din ba ang point mo Heran, bakit gusto mong maging tayo na?”
“My God Rochelle,…akala ko matalino ka? I love you. Yun lang ang point ko, mayroon pa bang ibang reason kung bakit gusto kong maging tayo? I just love you…yun lang ‘yun! Now I want to hear from you, do you love me?” Pasigaw niyang tanong.
“Yes, I love you!” sigaw ko rin!
PLAY>S13 I Love You Charice
CLS-14
Madaling araw na ulit noon, gising pa ako at iniisip ko kung gaano ka-weird ang naging pagsagot ko kay Heran. Oo kapuso, sinagot ko siya sa loob ng kaniyang kotse sa tapat ng bahay ng kaibigan niyang !” nag-debut. Sinagot ko siya matapos kaming magdiskusyon at magtalo.
“Yes, I love you!” Sigaw ko rin sa kaniya. Napapailing ako kapag naaalala ko. First boyfriend, ganon ang pagkakasagot?
Si JC naman, ilang beses ko nang tinetext pero hindi nagrereply. Inisip ko na lang na guilty si JC. Totoong ipinagkalat niyang nakuha na niya. May isang text ako sa kaniya na pinagsisihan ko. Dala lang yun ng galit ko dahil sa hindi niya pagrereply. Ang sabi ko; “Akala ko pa naman maka-Diyos ka. May paprayer-prayer meeting ka pa? Yun pala hayup ka. Sinungaling!”
Pinagsisihan kong na-send ko sa kaniya ang text na ‘yun. Kinaumagahan, nakagisnan ko ang text ni JC. “I’m sorry, but I swear, hindi ako ang nagkalat ng balitang ‘yun…”
“Kung hindi ikaw, sino?” text ko sa kaniya.
“Hindi na importante kung sino. Just forgive me if you can…” Ako naman ang hindi nagreply. Madali sa akin ang magpatawad pero hindi pa ako ready, not after the trust that I gave him. Akala ko matino at mabait siyang lalaki, ‘yun pala hindi.
I just felt regretful kasi nakilala ko siya. But as I thought over the issue, may bagay akong dapat ipagpasalamat kay JC. Natulungan niya ako para mag-decide na tanggapin na si Heran. So, nakapasok na nga ng tuluyan sa buhay ko si Heran bilang may first ever boyfriend.
PLAY>S14 A Thousand Years Christina Perri
CLS-15
4th year, first semester noong ma-ospital si Mama sa Saint Paul. Kami ni Papa ang nagbantay. Alam ni Heran na nasa ospital ako pero hindi ko inaasahang siya ang iluluwa ng pinto ng kuwarto ni Mama sa ospital. Nagulat ako kasi si Papa pa ang nagbukas. May dalawang fruits si Heran noon.
“Sino ka?” tanong ni Papa sa kaniya. Mabilis na inabot ni Heran ang kamay niya kay Papa sabay sabing;
“I’m Heran,..boyfriend of Rochelle!” Halos sabay sina Mama at Papa sa pagtitig sa akin. Hindi ako nakapagsalita noon. Hinila ko si Heran sa labas.
“Anong ginawa mo? My goodness Heran, bakit ka nagpunta dito without telling me?”
“What’s wrong? I just wanna see your Mom!”
“Hind nila alam na may boyfriend na ako at hindi pa nila dapat malaman. Ikaw naman kasi, susugod-sugod ka!”
“Well I’m sorry pero….i don’t understand. Bakit nilang may boyfriend ka?”
“OK,..nasabi mo minsan that you don’t care about conservative people,..well, meet my family and we are conservative people!”
“You are?”
“Yes we are and you just put me into mess sa pagsugod mo dito!”
“Well,..i’m sorry. Hindi mo nasabi sa akin na dapat mo akong itago sa family mo…” Nakonsensiya ako sa sinabing ‘yun ni Heran. Umalis siyang hindi na nagpaalam sa parents ko at noong pumasok ako sa kuwarto ni Mama;
“Gusto mo na ba akong mamatay Rochelle?” ito ang tanong ni Mama.
“I’m sorry ‘Ma…”
“Dito pa sa ospital Rochelle. May sakit ang Mama mo, gagawa ka ng ganon?” Madiing sabi ni Papa.
“I’m sorry ‘Pa….”
“Sorry? Sinira mo ang tiwala namin sa’yo. Akala namin nag-aaral kang mabuti? Yun pala nakikipagboyfriend ka?”
“Wala naman po akong ginagawang masama. Saka bago lang kami ni Heran….”
“Hindi ka na nahiya sa mga Ate mo na nagpapaaral sa’yo. Hindi sila ganiyan. Nakipag-boyfriend lang sila noong mga professionals na sila!” Noon ay nanahimik na lang ako. Marami pa silang sinabi sa akin pero puro sorry na lang ang isinagot ko.
Hindi ako nagalit kay Heran. Lalo ko pa siyang minahal at kung nagalit man ako, dahil ‘yun sa bulok na tradisyon ng pamilya. Bakit kailangan kong tularan ang mga Ate ko at mga pinsan ko? Iba ako sa kanila, at hindi dumating sa buhay nila ang mga dumating sa buhay ko.
Kinabukasan din ay lumabas si Mama ng ospital. Dumating mula sa Maynila ang dalawang Ate ko pero hindi nila ako pinapansin. Noong sasakay na rin ako sa van na pinagsakyan nila kay Mama, ang sabi ni Ate Rose;
“Daan tayo sa boardinghouse ni Rochelle. Kunin natin ang mga gamit niya. Hindi muna siya mag-aaral!”
PLAY>S15 Koryx [4]
CLS-16
Para akong nanigas sa narinig kong ‘yun kay Ate Rose.
“Bakit naman Ate?” tanong ko.
“Nagtanong ka pa? May boyfriend ka na at antipatiko pa?! I-break mo siya at sa bahay ka na lang muna. Hihinto ka ng isang taon para magtanda ka!”
“Sakay na!” narinig kong sigaw ni Papa sa akin pero parang hindi ko kayang gumalaw. Hindi ko inaasahan na ganon kabigat ang pagtanggap ng pamilya ko sa nagawa ko. Umiiyak ako sa van noon pero pakiramdam ko’y walang naaawa sa akin.
“Huwag ka ngang umiyak Rochelle, kasalanan mo naman!” Narinig kong sabi ni Ate Ramona at wala akong nagawa noong isakay nila sa van ang mga gamit ko. Tumulong pa naman si Chara sa pagimpake ng mga gamit ko na para bang gustong-gusto rin niyang umalis ako.
Sa van ay sinikap ko na lang tanggapin ang pagkakamali ko. Panay ang vibrate ng CP ko sa bulsa ko pero hindi ko binubuksan dahil natatakot akong pansinin ulit nila ako.
Pagdating namin sa bahay na nasa isang compound ng buong kamag-anakan, agad naibalita ni Ate Rose sa mga pinsan ko na pinahinto nila ako dahil may boyfriend na ako. Ni hindi ko kayang humarap sa mga pinsan ko na para bang kay laki ng kasalanang nagawa ko.
Kaagad akong nag-shower noon kunwari para makita ko ang mga text message sa CP ko. Galing kina Heran at Chara ang mga text messages at maraming miscalls mula kay Heran. Sobrang worried siya. Isang text niya ang parang pumukaw sa kamalayan ko.
“If you want, itanan na lang kita. Magsama na tayo. Hindi kita pababayaan. Bubuhayin kita, ako ang magpapaaral sa’yo…” Sa totoo lang Kapuso, gusto kong magtiwala kay Heran. Mahal na mahal ko siya pero, dapat ko pang suwayin ang pamilya ko para sa kaniya? Kung hindi ko naman susuwayin ang pamilya ko,..kakayanin ko bang talikuran si Heran? Isusuko ko na lang ba siya. Kapag ginawa ko ‘yun, para ko na ring isinuko ko ang buhay ko sa kawalan.
PLAY>S16 Pusong Ligaw Jericho
CLS-17
Nakalimang araw naman ako sa bahay at nagtiis sa pagturing nila sa akin. Para akong may sakit na nakakahawa at sa bawat tingin ng pamilya ko, pati mga pinsan ko ay para silang nang-uusig. Sobra akong nabuwisit dahil sa tingin nila’y malaking kasalanan ang makipag-boyfriend.
“Sunduin ako, twelve midnight…” Ganito ang text ko kay Heran. Wala na ang mga Ate ko noon. Bumalik na sila ng Maynila. Tulog ang lahat noong buhatin ko ang bag ko matapos magtext si Heran na nasa kanto na siya. Mahigpit ang yakap ni Heran sa akin noon pero panay ang iyak ko sa kotse niya noong umalis na kami. Masakit din kasi sa dibdib ko ang gawin ‘yun sa pamilya ko.
“Sa hotel tayo matutulog, then tomorrow, maghahanap ako ng apartment…” Sabi niya. Napalingon ako sa kaniya sabay tanong;
“Bakit sa bahay niyo, hindi ako welcome?”
“Hindi alam ng parents ko eh. Pero don’t worry, I can manage it…” Noon ay tumahimik na lang ako. Natulog nga kami sa hotel pero, natulog lang talaga kami. He kissed me, pero sinabi ko sa kaniya na hindi pa ako handa sa bagay na higit pa sa kiss. Inunawa naman niya ako.
Kinabukasan, naghanap nga kami ng apartment. Noong makakita kami, agad kaming lumipat at namili ng mga gamit. Noong sumapit ang lunes, pumasok kaming dalawa sa school. Marami na rin akong absences pero kaya ko pang mag-catch up. Kaya lang, biglang humarang sina Mitch at Athena sa akin isang hapon.
“Pumapasok ka pa pala?” ganito ang bungad ni Mitch.
“Diba nagli-live in na kayo ni Heran?” ganito naman ang sabad ni Athena. Hindi ko sila pinansin pero binuntutan nila ako.
“Remember noong mag-debate tayo nung High School tayo Rochelle? About sexual immorality? Ano na ngang verse yun sa bible?” Narinig ko pang sabi ni Athena pero binilisan ko ang lakad ko kaso hinabol pa rin ako.
“Mag-stop ka na Rochelle or else, makakarating sa school administration ang tungkol sa pakikipag-live in mo kay Heran!” ganito ang sigaw ni Mitch. Noon pa lang ako napahinto, at natakot. Bawal sa school namin ang live-in. Maki-kick-out ako, mabibilad pa sa kahihiyan.
PLAY>S17 CLSBed:Fur Elise
CLS-18
Kinagabihan, ibinigay ko na ang sarili ko kay Heran. Mahirap ‘yun. Masakit, pero may ngiti sa mga labi ni Heran kasi nalaman niyang wala pa akong pinagbigyan ng katawan ko. Siya pa lang.
“I’m sorry for believing with those fools…” Sabi niya. Agad siyang nakatulog na nakayakap sa akin pero nanatili akong gising dahil marami akong inisip. Pati ang text ni Chara na nagpunta daw dun sina Papa sa kasera niya at hinahanap ako. Sinabi daw niyang hindi niya alam kung saan ako nakatira.
Pangalawang gabi na namin ni Heran sa apartment noon pero hindi pa ako nakakapagluto ng kahit ano. Sa labas kami kumakain lagi at alam kong hindi tama ‘yun. Kahit pa siguro mayaman siya’y mauubos naman ang savings niya dahil sa akin.
Marami akong dapat gawin at tama sina Mitch. Hihinto na lang ako. Pagsisilbihan ko na lang si Heran. So noong madaling araw, gumising ako. Inagahan kong mamalengke sa Don Domingo. Pagdating ko’y agad akong nagluto ng almusal. Pork Chop at sunny side up. Hindi perfect ang prok chop ko pero OK lang. Normal ‘yun sa hindi magaling magluto.
Noong magising si Heran, natuwa siya.
“I feel like I’m really having a family of my own…” Nakatawang sabi niya sabay yakap at halik sa akin. Umupo siya sa mesa, hinila niya ako para sabay daw kaming kumain. Noon ko pa lang nasabi sa kaniya na hindi na ako mag-aaral. Nagtaka siya. Ikinuwento ko sa kaniya ang ginawa nina Athena at Mitch sa akin.
“Those bitches!” sabi niya. Pero hindi na muling nagsalita. Pagkatapos kumain ay pumasok na ng banyo. Umakyat naman ako para magplantsa ng school uniform niya. OK lang ako. Masaya pa rin ako. Humalik sa akin si Heran noong bago siya umalis para pumasok ng school. Umasa na lang ako na babalik siyang masaya. Iba kasi ang kutob ko. Baka kasi gawin din nina Mitch at Athena kay Heran ang ginawa nila sa akin. Baka takutin din nila si Heran na isusumbong nila ito sa school admin.
PLAY>S18 CLSBed:Creeping Danger
CLS-19
Iniwasan kong magtanong kay Heran ng kahit ano tungkol kina Athena at Mitch. Araw-araw namang pumapasok si Heran kaya’t pinaniwalaan kong hindi siya blinakmail nina Mitch. May mga gabi lang na hindi umuuwi si Heran pero tumatawag siya. ‘yun ay kapag dumarating ang Mama niya or ang Papa niya sa bahay nila dito sa Tuguegarao. Nauunawaan ko si Heran kung bakit kailangan pa niyang itago sa parents niya ang tungkol sa aming dalawa. Hindi ko siya pinagpapaliwanag dahil sapat na sa akin ang sinabi niyang; magkakaroon lang ng tiwala sa kaniya ang parents niya kapag nakatapos siya ng pag-aaral.
Anim silang magkakapatid. Pang-apat si Heran. May magandang business ang Kuya niya sa Sta. Ana. Milyonaryo na sa edad na 30. Ang sumunod ay ang Ate niya, nasa Manila naman at may sariling business. Yung isang Kuya niya, nag-aaral sa La Salle, kumukha ng Law. Yung nakababatang kapatid niyang babae, sa UP-Diliman naman at ang bunso nila sa La Consolacion, High School pa lang. Minsan naitanong ko kay Heran kung bakit siya lang ang nag-aaral dito sa Tuguegarao. Ang sagot niya;
“It’s a long story….”
“Makikinig ako….” Sabi ko.
“Next time. I’m not in the mood to tell a story…” Sabi niya saka ako hinagkan. “But I’m in a mood for love….” Sabi niya saka dumausdos ang malalambot niyang labi pisngi ko, papuntang tenga…then sa leeg….
PLAY>S19 CLSBed:Misty
CLS-20
Iniiwasan naming mabuntis ako. We did every little thing para maiwasan ito. Everyday became tedious for me lalo na pag nag-iisa ako sa apartment so nag-isip ako ng pagkaka-abalahan. Gumawa ako ng masarap na ice candy, saka ako nagpaskil sa labas ng Ice Candy for sale. Tinatawanan ako ni Heran noon kasi pinapatulan ko raw ang barya-barya. Then there was one time na naisapan kong maglibot sa ukay-ukay. Naka-kita ako ng magagandang kurtina, kulay red. Binili ko, nilabhan at noong matuyo, isinabit ko sa mga bintana.
Pagdating ni Heran kinagabihan;
“What the hell is that!” Sigaw niya. Galit.
“Please take those bloody curtain off!” Utos niya sa akin saka mabilis na umakyat sa taas. Kaso pati sa kuwarto namin ay ganon din ang kurtina. Narinig ko ang pagbukas ng pinto ng kuwarto, pero kasunod ‘nun ang sigaw ni Heran sa pangalan ko. Mabilis akong umakyat pero pagdating ko ng kuwarto ay natanggal na ang mga kurtina.
“I hate red!” Sigaw niya sa akin.
“Get any color, get black…get violet any color. But never Red!” Sigaw niya sa akin saka mabilis na bumaba. Gulat na gulat ako noon. Nanatili akong nakatulala hanggang sa marinig ko ang pag-andar ng motorsiklo niya. Tinanggal ko lahat ng kurtinang pula habang tangay ng isip ko ang pagtataka kung bakit galit na galit si Heran sa red.
Naalala ko tuloy noong gumagawa kami ng project sa bahay nila. Natuwa ako sa mono bloc na upuan na kulay Red. Sinadya ko pa ngang isang araw ay nag-blouse ako ng red at noon niya tinanong kung paborito kong color ang red at sinagot ko siya ng oo. Pero the following day, wala na ang upuang pula. Itinago niya pero inilabas niya noong hanapin ko ito.
At noong valentines na nagyaya siya ng date sa amin ni Chara,..binigyan niya ako ng bouquet of roses, pero hindi rin. Puti.
Noong mailigpit ko sa bakanteng kuwarto sa kabila ang mga pulang kurtina ay tinawagan ko si Heran.
“Nasaan ka na?”
“Dito sa bahay. Dito muna ako matutulog. Please lock the doors….”
“Can we talk?” tanong ko.
“I hate red Rochelle….”
“Yun nga. Bakit?”
“It’s a long story,..and I’m not in the mood to tell a story…”
PLAY>S20 CLSBed:Fur Elise
CLS-21
OK naman ang white roses, it represents purity and true love. At puting roses ulit ang inaasahan kong idadating ni Heran sa akin noong sumapit ang Valentines Day. Isang buwan na lang noon at magtatapos na siya ng college. Kapag nakatapos na siya, magsisimula na siyang magkaroon ng laban sa kaniyang pamilya. Laban para sa aming dalawa. Gusto ko nang isipin noon ang engrandeng kasal. Magpapakita na rin ako sa pamilya ko. OK na kami ni Mama noon, nagtetext kami pero hindi ko sinasabi kung nasaan ako. Ako ang unang nagtext sa kanila matapos ng ilang beses na kuwento ni Chara na lagi akong hinahanap sa kaniya. Nakonsensiya ako noon dahil alam kong hindi sila natatahimik dahil nawawala ako.
Nagpalit din kasi ako noon ng number. Ako ang unang nagtext kay Mama. Tumawag siya. She was crying pero sinabi kong OK lang ako. Nasa mabuting kalagayan ako at magpapakita lang ako kapag mayroon na akong puwedeng ipagmalaki sa kanila. Sabi ni Mama, umuwi na lang ako. Hindi ako pumayag. Siguro, magiging OK kami ni Mama. Pero kay Papa, I doubt it. At sa mga pinsan at Auntie ko, mamaliitin lang nila ako araw-araw. So I decided to stay with Heran at nagtiis ako’t naghintay na makatapos siya ng pag-aaral niya. Kasi ang promise niya, kapag graduate na siya ay bibigyan na rin siya ng sarili niyang kapital para makapagsimula ng negosyo or whatever he wants to do with his life. Minimum of 8 million daw ang maaaring ibigay sa kaniya to start a business. Kapag nakuha niya ang 8 million, magtatayo siya ng negosyo. Hotel or restaurant, kasi iyon naman ang pinag-aaralan niya. Kapag OK na ang business na pagtutulungan namin, mag-aaral naman ulit ako,..pero sa ibang school na.
Ganon ang plano. Natatakam si Heran noon sa 8 million kasi nauubos na ang savings niya sa banko noong sumapit ang February. Pinagkakasya na lang namin ang 500 pesos na daily allowance niya. Kaya nga hindi rin ako nakasabay sa kaniya sa pag-aaral noon pero ‘yun nga, part of the plan, kapag nakapagtayo na siyang business, mag-aaral ulit ako. Pagbubutihin ko ang pag-aaral ko. At kapag graduate na ako, uuwi ako sa parents ko at iimbitahan ko sila sa kasal namin ni Heran. Ganon ang plano at tiwala ako kay Heran na mangyayari ang mga planong ‘yun. I love him and I trust him.
PLAY>S21 Dadalhin Bryan Termullo
CLS-22
Then here comes month of February 2o12. Unang Valentines Day namin ni Heran mula noong magsama kami sa iisang bahay. I was expecting for a beautiful bouquet of white roses from him. Lunes ang Valentines Day last year kaya may pasok sa school si Heran. Nagluto ako ng paborito niyang adobong baboy with sweet potato para sa lunch. Sinamahan ko pa ng ginising broccoli with beef, saka mais con yelo na siyang paborito niyang dessert. Para sa tanghalian ang mga ‘yun. Pero nagtext si Heran. Napangiti na lang ako sabay pasok sa ref ang mga niluto ko. Sa text kasi niya ay naisip kong may kakaiba siyang plano for our Valentines. Ang sabi niya sa text;
“Nandito ako sa Café Michelle sa Hotel Roma. Punta ka dito. Wait kita. Wag ka na mag-reply kasi lowbat na ako. I’ll wait for you’re here. Take care!” May napansin akong kakaiba sa text ni Heran noon pero hindi ko na lang pinansin kasi mas nanaig sa akin ang excitement na muli kaming mag-date doon pero this time, dalawa lang kami. Noong 2011 kasi ay doon din kami pero kasama namin si Chara. Noon nag-tapat si Heran sa akin.
‘Nung time na ‘yun, isang pangarap ang turing ko sa kaniya. Asiwa pa ako, nahihiya. Naiilang. Pero nung Valentines Day last year,…nagsasama na kami at alam kong iba na ang kilig na idudulot sa akin ng Valentines Day with Heran. Masaya akong sumakay ng tricycle papuntang Hotel Roma.
Nag-spray pa ako ng cologne noong nasa hagdan na ako. Pagpasok kong Michelle’s,..naghintay tatayo si Heran at kakaway. Marami kasing tao,..pero sa isang table sa bandang kaliwa ay nakita ko si Heran. Naka-side,…pero nagulat ako dahil may babaeng nakasandal sa kaniya na parang naglalambing. Halos mag-collapse ako sa nakita ko, ang babaeng ‘yun ay si Mitch!
PLAY>S22 Koryx [4] + Creeping Danger + Narrate Slow
CLS-23
Sa tricycle, halos hindi ako makahinga. Para akong sasabog sa galit na hindi ko mailabas. Magulo ang isip ko dahil bakit nagawa pa ni Heran na i-text ako upang makita ko sila ni Mitch? O baka si Mitch ang nag-text gamit ang phone ni Heran at gusto lang niyang saktan ako kaya gusto niyang makita ko sila?
Pero kahit sino pa sa kanilang dalawa ang nagtext. Kahit ano pa ang intensiyon ni Mitch sa pagtetext sa akin hindi na ‘yun mahalaga. Ang malakaking tanong ay kung bakit nagde-date sila on Valentines Day at ganon sila ka-sweet. Gaano katagal na akong niloloko ni Heran? Bakit nagawa niya akong lokohin?
Noong makarating ako sa apartment, nagsisigaw ako. Ubos lakas hanggang sa bumalong ang mga luha ko. Ilang minuto pa’y may narinig ko ang boses ni Heran sa pinto. Natigilan ako’t sandaling nagtanong sa sarili ko kung pagbubuksan ko siya o hindi. Sandali akong nagdasal. Hiniling ko lang sa Diyos na ituro niya sa akin ang tamang gawin. Nagdesisyon akong bumaba at pagbuksan si Heran at sisikapin kong makinig at kailangan kong maging matatag sa kung ano man ang dapat na mapagdesisyunan. Kung magtatapos kami ni Heran, tatanggapin.
Pagbukas ko ng pinto, nakangiti si Heran at may hawak na bouquet of white roses at isang regalo.
“Happy hearts day!” bati niya sabay halik sa pisngi ko.
“What’s wrong?” tanong niya noong mapansin niyang hindi ako OK at siyempre, napansin niyang umiyak ako.
“What’s wrong?” sarkastiko kong ulit. “What’s wrong Heran is you’re a total jerk!”
“What?”
“Kanina lang ka-date mo si Mitch at ngayon nandito ka with those flowers?” Nagulat siya noong marinig niya ang sinabi ko.
“Nakita mo kami?” tanong niya. Noon ay tumulo ulit ang luha ko dahil sa idea na, makikipag-hiwalay na ako sa kaniya.
“Kailangan na ba nating maghiwalay Heran? Tell me,…tell me honestly…”
“Rochelle….”
“Before you talk Heran, please set yourself to be very honest. I know you’ve been hiding a lot of things from me. For the last time, please tell me everything with all honesty…”
PLAY>S23 Honestly Harem Scarem
CLS-24
Nagpaliwanag si Heran. Nakinig ako. At pagkatapos ay nagdesisyon akong iwanan siya. Masakit. Bawat segundo habang nag-iimpake ako ng mga gamit ko’y gusto kong lumuha pero pinigil ko dahil nasa harap ko si Heran. Ayaw kong makita niyang ganon ako kahina. Ayaw kong isipin niyang loser ako.
Nagpakahonest siya at nalaman kong hindi lang si Mitch ang problema. Well si Mitch, hindi masyadong big deal sa akin. Naunawaan ko si Heran kung bakit niya pinatulan ulit si Mitch. Blinak-mail siya ni Mitch. Magsusumbong daw si Mitch sa school kapag hindi siya binalikan ni Heran. Desperadang banat ang ginawa ni Mitch. Siya din daw ang nagtext sa akin kasi nakitext daw siya kunwari kay Heran.
Ang malaking problema ay ang Mama at ex-gf ni Heran sa Maynila na si Dianne. Buntis daw si Dianne at malapit nang manganak at gusto ng Mama ni Heran si Dianne para sa kaniya dahil negosyante din ang mga magulang ni Dianne. Dalawang malalaking tao ang kalaban ko. Anong laban ko sa buntis na. Hindi kaya ito pa ang dahilan kung bakit ayaw akong mabuntis ni Heran kasi may nabuntis na siya? At ang Mama niya na may gustong iba para sa kaniya? Paano ko isisiksik ang sarili ko sa kanilang pamilya? Hopeless diba?
Naisip ko ang mga plano ni Heran para sa amin? Napalingon ako sa mukha niya at gusto kong itanong, “kasinungalingan din ba ang mga sinabi mong plano mo para sa atin?” gusto ko itong sambitin kay Heran pero hindi ko na ginawa dahil tahimik siyang umiiyak. Kaya hindi ako makaiyak dahil siya ang iyak ng iyak.
Noong OK na ang mga gamit ko’y tumayo ako sabay bitbit ng maleta ko. Tumayo din siya.
“Don’t leave, please. Gagawa ako ng paraan….” Umiiyak na sabi niya.
“Wala nang paraan Heran..”
“Meron pa Rochelle. Just trust me again, gaya ng trust na ibinigay mo sa akin noong ako ang gawin mong leader ng grupo natin sa group project…” Noon ay muli ko siyang pinagmasdan. Hindi isang lalaki ang nakita ko sa mukha niya gusto isang batang iyakin.
“Please Rochelle. Trust me again….”
“Heran, I gave you all the trust. Wala na akong maibibigay na trust pagkatapos ng ginawa mo. At isa pa,…ang relasyon natin Heran, hindi ito project sa eskuwela. Grow up, please!” Sabi ko. Nakita ko ang biglang pagbabago ng itsura niya.
“OK…” Sagot niya. Biglang tumapang.
“Go ahead. Leave me. Pero tandaan mo Rochelle, hindi kita hahanapin. Ikaw ang umalis so don’t expect me to go out and get you back!”
PLAY>S24 CLSBed:Suspense
CLS-25
Nagpunta ako kay Chara. Sabi niya susubukan niyang kausapin ang landlady niya kung puwede kaming mag-share na lang sa bed niya kasi puno na ang kuwarto nila. Bagong lipat lang kasi si Chara sa kaserang ‘yun. Nagpalipat-lipat na siya ng boardinghouse mula nang iwanan ko siya at nakisama na ako kay Heran. Unfortunately, masungit ang landlady niya at hindi ito pumayag na sumiksik ako. Wala akong madaming pera para mag-rent ng sarili kong kuwarto. Hanggang sa napilitan akong umuwi sa amin. Malaki ang takot sa puso ko sa ginawa kong pag-uwi, lalo na sa aking ama pero hindi gaya ng kinatakutan ko ang nangyari. Malaki ang mga braso ng aking ama sa pagyakap sa akin na may luha pa sa kaniyang mga mata. Ganon din si Mama at mga kapatid ko.
Nagbago ang pananaw nila. Lumuwag ang pang-unawa nila. In short, natanggap nila ako at handa silang pabalikin ako ulit ng school sa susunod na pasukan. OK ‘yun. Masaya ako sa pagtanggap nila sa akin pero malaki pa rin ang lungkot sa puso ko dahil kay Heran.
Kaya nga, nagsusulat ako ngayon ng kuwento ko. Valentines Day pa rin ngayon kasi 11:45 pa rin ng gabi, February 14, 2012. And this is the worst Valentines Day of my life. So painful,..pero wala man lang akong mapagsabihan. Wala man lang akong maiyakan. Nahihiya ako sa parents ko kaya hindi ako nagkukuwento sa kanila. Hindi ako nag-open up sa lahat ng tungkol sa feelings ko. I’m crying all alone…and I’m writing out the pain….
PLAY>S25 Cry On My Shoulder Deutchland Sucht Den Superstars
CLS-26
Dalawang araw na hindi kami nagtext ni Heran. Pinipigilan ko ang magtext sa kaniya. Pero isang umaga nagisnan ko ang text niya. Na-send niya yun ng alas tres ng madaling araw. Ang sabi niya;
“Nandito pa rin ako sa apartment. Hinihintay kita. Hindi ka pa ba susuko?” Napangiti ako sa word na ‘susuko’? Hindi magaling magtagalog si Heran. Trying hard siya at madalas akong matawa sa mga choices of words niya sa tagalog. Hindi ko siya nireplayan. Ngayon pang tanggap na ako ng pamilya ko? At isa pa, bakit ako ang hinihintay niyang sumuko? Nagkasala ba ako?
Wala akong kasalanan, pero ako ang nasasaktan. Well, lalaki siya. Ma-pride. Alam kong hindi siya ang susuko dahil sa pride niya. Pero may pride din ako at kakayanin ko ang huwag sumuko dahil naka-back-up na sa akin ang pamilya ko. Everyday mula noong nasa bahay namin ako ay sinikap kong ibalik ang lahat sa dati. Yung relationship ko sa pamilya ko, yung tiwala nila sa akin. Hinarap ko na rin ang mga pinsan ko at mga Tita kong alam kong hanggang noon ay hinuhusgahan pa rin ako. Ako na ang nagbubukas ng pinto kapag may kumakatok na bisita o kamag-anak at sinisikap kong ngumiti kahit alam kong lihim nila akong pinipintasan sa aking pagkakamali. “We are only human, and humans are prone to mistakes…” Ito pa ang narinig ko kay Charlene Gonzales noong araw na ‘yun sa The Buzz na kasalukuyan kong pinapanood sa salas namin, nang may kumatok sa pinto. Tumayo ako at lumakad sa pinto at binuksan ko ‘yun,..pero nagulat ako sa nakita ko. Isang lalaking naka-pula ang nasa labas ng pinto;
PLAY>S26 PCLS [Chelle]
CLS-27
Niyakap ako ni Heran, pero hindi ko nagawang yumakap sa kaniya. Nasa bahay kasi sina Mama at Papa noon. Nasa kusina sila pero lumipat sila ng salas noong makita nilang may tao. Magalang na bumati sa kanila si Heran. Si Papa, niyaya niya si Heran para mag-usap. Dere-deretso si Heran.
“I need your help, Sir..Maam…” Sabi niya kina Mama. “I love your daughter and I can’t afford to lose her….” Ganito ang simula ni Heran. Ikinuwento rin niya ang mga problema niya lalo na ang tungko lay Dianne na ex niya pero buntis na. Sabi ni Papa;
“She’s pregnant but she’s your ex. Let’s define ex!” Si Mama naman ang sumagot.
“Ex is someone from your past and who is no longer connected with you…” Ganito ang kumpiyansang sagot ni Mama. Noon ako sumabad.
“Buntis ‘yun Mama. Pa. Malapit nang manganak. Kung ako ang nasa kalagayan nung babaeng ‘yun,..anong mararamdaman niyo na mga magulang ko? Manganganak akong walang ama ang isisilang ko…” Nagulat si Heran sa sinabi ko. Napanganga siya sa akin.
“I still love you Heran,..pero ayusin mo muna ang buhay mo. Kapag naayos mo at puwede pa tayo, saka ka na lang bumalik. Pero kung hindi ka na puwedeng bumalik…I’ll be fine…”
“I came her to WIN you back Rochelle…”
“Win me back? Diba sumuko ka na sa akin Heran? Paano ka mananalo kung sumuko ka na?” Natameme siya sa sinabi ko.
“Go Heran. Talk to your mom,..talk to Dianne. Ayusin mo. Hindi rin lang ako magiging masaya kapag iniisip kong may tinatakbuhan kang problema habang kasama mo ako. Alam kong kaya mo’ng ayusin ‘yan. I trust you….” Noon ay napalingon siya sa akin. Disappointed siya sa idea na ipinagtatabuyan ko siya palayo sa akin,..pero alam kong ‘yun ang tama. Masakit, pero ‘yun ang tama!
PLAY>S27 Saan Darating Ang Umaga Angeline Quinto
CLS-28
Noong ihatid ko sa pinto si Heran ay hinawakan niya ang kamay ko. Nagkatitigan kami. Nagsalita siya;
“This is the first time that I wear red since 4th year High School….” Sabi niya. Naka-red shirt kasi siya noon at ipinagtaka ko nga ‘yun kasi alam kong galit siya sa pula.
“I hated red since that day in 2004. 4th year High School ako. May girlfriend ako, si Vanessa. She loves red. She wears red almost everyday. Kapitbahay namin siya sa Greenhills. Sumakay kami sa scooter,..ako ang nag-drive pero hindi pa ako sanay noon. Siya, sanay na siya. Alam mo ‘yun, kasama mo ang GF mo…then siya ang magda-drive diba pangit tingnan? So I took the handlebar pero inaagaw niya sa akin kahit noong umaandar na ang motorcycle. Wala siyang tiwala sa akin na kaya ko. Makulit siya…gusto niya siya ang mag-drive…and at the crossing, bigla na lang may sumulpot na car, sobrang bilis and then…bang!”
“Ang bilis ng pangyayari. When I got up with pain in my legs and shoulders…I saw the scooter from a far,..and vanessa on the ground….soooo red…with blood all over her face….her body…and on the pavement were blood….so red….” Napahigpit ang hawak ko sa kamay ni Heran noon. Namumula ang mga mata niya dahil sa luhang ano mang oras ay babalong.
“Namatay si Vanessa. Kasalanan ko daw. Hindi raw ako marunong mag-drive pero inangkas ko pa siya. Family niya at family ko…were saying, na nagmagaling ako…kaya namatay si Vanessa. Since that day Rochelle,..wala nang nagtiwala sa akin kahit sa family ko. Nobody trusted me that I can do something. Tingin nila tanga ako, lampa ako, wala akong kayang gawin….”
“…that is why I choose to live here, away from them. And since that day,…isang tao pa lang ang nagkaroon ng tiwala sa akin, ikaw ‘yun Rochelle. When you stoop down from being the group leader and gave the position to me…pakiramdam ko noon, kaya ko pang ibangon ang sarili ko. When you decided to live with me, lalo ako nagkaroon ng confidence….pero noong iniwan mo ako,…I felt so lost,so helpless…I felt like I’m nobody again….” Noon ay tuluyan nang kumislap ang mga luha sa mga mata ni Heran pero nagulat ako nang bigla siyang lumuhod sa harap ko at sinabing;
“Bumalik ka na please. Di ko kayang mabuhay pag wala ka…..”
PLAY>S28 Open Arms Jermaine Paul
CLS-29
Hindi ko natiis si Heran. Sumama ako sa kaniya. Graduate na siya noon at magta-trabaho daw siya para mabuhay kami. Hindi siya aasa sa parents niya kung ipipilit nilang balikan si Dianne. Minahal naman daw siya Dianne noon. Pero si Dianne ang nakipagbreak sa kaniya kahit buntis na siya. Nagmakaawa pa daw si Heran noon na huwag siyang iwanan ni Dianne pero mayabang si Dianne. Sinabi daw ni Dianne na ipapa-abort niya ng bata pero hindi naman pala niya ginawa.
So ganon ang nangyari. Sa itsura, porma, at sa husay magsalita ni Heran, kaagad siyang natanggap sa unang trabahong inaplayan niya. Sina Mama naman ay nangakong tutulong para muli akong makapag-enroll sa ibang school na. kung gusto ko pang mag-aral ulit. Medyo boring ulit ang buhay ko kasi nandito lang ako sa apartment the whole day at hinihintay ko lang ang pag-uwi ni Heran at ang paglobo ng tiyan ko. Buntis na ako pero hindi pa halata. Nag-decide kaming magka-baby na rin kasi mas magiging inspired daw si Heran kapag magkakaroon na kami ng baby. Pumayag na lang ako. I trust Heran, and I love trusting him. Para itong sugal na hindi ko sigurado kong panalo ako sa huli. Marami pang problema sa tingin ko pero si Heran, sabi niya wala nang problema. Magkakaproblema lang daw kung aasa pa siya sa parents niya.
Gusto niya ang ginagawa niya. Sariling sikap. Sa ganong paraan daw ay napapatunayan niya sa family na may kakayahan siya. Matapang siya at malakas. Kaya sinusuportahan ko siya at patuloy akong nagtitiwala sa kaniya. Ang tungkol sa kasal ay hindi pa puwede ngayon sa edad namin na kailangan pa ng consent ng magulang. Ayaw ni Heran ng consent from his parents dahil ayaw niyang magkaroon pa ng diskusyon. Pagtanda namin ng konti, 26, 27 0r 28…saka kami makakapagpakasal kahit walang pahintulot ang parents niya.
Kung iisipin, parang mali na nagmamalaki si Heran sa magulang niya. Pero nauunawaan ko siya kasi mahal ko siya. Minaliit siya at dinusa sa isang pagkakamaling hindi naman niya sinadya. At pinipilit siyang pakasalan ang babaeng hindi na niya mahal? Mali yun para sa akin. Kaya ngayon, handa akong lumaban, magdusa at magsakripisyo para kay Heran dahil mahal ko siya.
Kung sa huli matalo ako, mauwi sa wala at maging kawawa. OK lang. Hindi ako magsisisi. Dahil para sa akin, mas mahirap kung hindi ko sasamantalahin ang pagkakataong ito na maligaya ako sa piling ng mahal ko na mahal na mahal din ako.
Mahirap hanapin ang tamang tao sa para sa atin. Kusa itong dumarating pero kung minsan, sinusubok tayo para lang mapatunayan natin na siya nga ang tama sa akin. Kailangan nating sumugal para dito dahil kung bibitaw tayo, sa huli baka tayo magsisisi kasi ang taong ‘ito ay hindi na natin pagmamay-ari.
Hanggang dito na lang Kapuso at sana po’y naibigan niyo rin ang kuwentong ito ng buhay at pag-ibig ko.
Truly yours,
Rochelle
Yan ang unang parte ng sulat ni Rochelle na natanggap natin last Mach 7, 2012. Pero nito lang April 24, 2012 ay nag-email si Rochelle sa atin ng kaniyang latest update. At narito ang kaniyang letter;
Dear Papa Bono,
Continuation po ito ng sulat ko. Last April 10, nagtext si Heran. Ang sabi niya, magluto daw ako kasi may bisita kami.
“Sarapan mo ‘mahal ah…” Sabi pa niya. Nagluto naman ako, that’s for dinner. Na-curious ako kung sinong bisita ang sinasabi niya kaya kinulit ko sa text. Sabi niya, some friends. Magiging ninong daw ng magiging baby namin.
Dumating ang evening. Nag-ayos din ako ng sarili ko and buong bahay. Noong kumatok at mag-ingay si Heran sa labas, binuksan ko ang door. Dalawang matanda ang kasama niya, kamukha niya ang lalaki.
“My parents…” Narinig kong sabi niya. Nagulat ako’t natigilan. Pero kumilos ang Mama niya at naki-beso-beso sa akin. Humalik na ako sa Papa niya pero para akong lutang.
“Relax mahal…” Sabi ni Heran noong siya naman ang humalik sa akin.
“Smells good!” Sabi pa niya sabay lapit sa mesa. Kahit noong kumakain na kami ay parang asiwa pa rin ako. Pangiti-ngiti ang Papa ni Heran.
“Kailan namin puwedeng makausap ang parents mo Rochelle?” narinig kong tanong ng Mama niya.
“We’re getting married mahal…” Masayang sabad ni Heran saka pa tumayo sa upuan niya at niyakap niya ako. Noon ay tumulo ang luha ko pero agad ko ring pinunas.
“Don’t cry iha. Nasa harap tayo ng pagkain….” Nakangiting sabi ng Mama ni Heran. After dinner ay umalis din sila. Beso-beso ulit kami ng Mama ni Heran. After that, nagkuwento si Heran tungkol kay Dianne. Nanganak na raw pero may boyfriend nang iba na tanggap pati ang anak niya. Sobrang saya si Heran noon, at siyempre pati ako.
Nung sumunod na araw, nagpunta kami sa amin. Usap-usap sila, dialogo and everything. And out wedding is set on June 28, 2012. We are busy now for the preparation kaya pasensiya na kung shortcut na lang itong extension ng story ko. Thank you po and sana mabasa ang story ko before our wedding day. I will send you invitation Papa Bono and we will be very glad if you could come.
Again, thank you and God bless!
Lovingly yours,
Rochelle
PLAY>S29 Beautiful In White
